پایداری

صنعتی تر شدن مراحل تولید محصول همیشه چالش های کشاورزی ارگانیک را افزایش داده است. کشاورزی ارگانیک با هدف حفظ پایدار محیط زیست بنیانگذاری شد و هنوز به صورت کامل به اهداف خود نرسیده است. یکی از چالش های کشاورزی ارگانیک پاسخ به پرسش هایی در مورد میزان بازده آن است. سوال اساسی که همیشه ذهن ها را درگیر کرده و در اصل مهمترین چالش کشاورزی ارگانیک به شمار میرود این است: آیا کشاورزی ارگانیک جهان را تغذیه میکند؟ پاسخ: تغذیه جهان با کشاورزی ارگانیک به میزان بهره وری از مزرعه و مکانیسم های حمایت محلی و ملی بستگی دارد. پاسخ مناسب دیگری که میتوان به این سوال داد میتواند بدین صورت باشد: آیا کشاورزی متعارف هم اکنون موفق به تغذیه جهان شده است؟ در حال حاضر سیستم های با ورودی بالا نه تنها به منظور تغذیه جهانی مورد استفاده قرار نمیگیرند، بلکه با مشکلات متعددی در تولید نیز مواجه هستند. نگرانی های فعلی در زمینه تغذیه جهانی، مشکلات مربوط به توزیع یکنواخت مواد غذایی و پیشگیری از گسترش فقر و نژادپرستی در تغذیه است.

مقایسه بین کشاورزی ارگانیک و کشاورزی معمول از دهه 1980 تا کنون وجود داشته است. در واقع چالش های کشاورزی ارگانیک همزمان با شروع تفکر در زمینه کشاورزی ارگانیک خلق شده اند. محققان با انجام طیف گسترده ای از پژوهش ها از جمله عملکرد و اقتصاد و بهره وری از منابع و اثرات زیست محیطی و همچنین عوامل اجتماعی در مزارع مختلف، که برخی از نتایج آنها در مجلات معتبر منتشر شده است، اعتبار و ارزشمندی کشاورزی ارگانیک جهت تولید پایدار را بیان کرده و بخشی از چالش های کشاورزی ارگانیک را ابهام زدایی نمودند.

همراه با طرح چالش های کشاورزی ارگانیک در کشورهای مختلف، برخی محققان و فعالین کشاورزی ارگانیک سعی دارند با توجیهات علمی با آنها مقابله نمایند. برخی محقیقین در زمینه کشاورزی ارگانیک معتقدند عملکرد کشاورزی ارگانیک میتواند معادل یا بیشتر از کشاورزی معمول باشد، با این حال اغلب این موضوع رخ نمیدهد؛ کاهش عملکرد در کشاورزی مرسوم و بهبود عملکرد پس از گذار به کشاورزی ارگانیک بر این مطلب تاکید دارد. نکته دیگر این که مزارع ارگانیک همواره دارای سطح بالاتری از فعالیت بیولوژیکی خاک و تنوع زیستی هستند. همچنین آلودگی های زیست محیطی در سیستم کشاورزی ارگانیک به طور محسوس کمتر از کشاورزی رایج مشاهده میشود. لذا ترویج کشاورزی ارگانیک باعث کاهش آلودگی آفتکش ها و حضور مواد صنعتی در مواد غذایی و محیط زیست است.

مقایسه سیستم های کشاورزی طی چندین سال، اطلاعات ارزشمندی در مورد بهره وری کشاورزی و عملکرد محصول ارائه میدهد. با این حال اثرات متقابل فاکتورهای مهمی نظیر مدیریت و منطقه و تعاملات مختلف اثرات فاکتورهای خارجی مانند انرژی و آلودگی و سلامت در این مقایسه اثر گذار خواهند بود. سطح بالای حمایت دولت ها در طی دهه های مختلف در بهینه سازی ژرم پلاسم گیاهی و حیوانی و باروری خاک و سیستم های مدیریت آفات و افزایش ظرفیت انسان برای سیستم های کشاورزی متعارف صورت گرفته است که نمونه ای از تاثیر عوامل مذکور بر سیستم های کشاورزی است.

از دیگر چالش های کشاورزی ارگانیک تفاوت های ذاتی بین سیستم تولید در کشاورزی مرسوم و کشاورزی ارگانیک است. برخی از سیستم های کشاورزی تلاش می کنند تا محصول بیشتری را برای فروش بیشتر تولید کنند. این در حالی است که کشاورزان ارگانیک به عنوان سرپرست زمین عمل میکنند و باید دامنه وسیعی از محدودیت های زیست محیطی و اجتماعی را رعایت نموده و صرفاً به مدیریت فروش در بخش کشاورزی اکتفا نکنند. اما به طور پیش فرض کشاورزان فعال در بخش کشاورزی مرسوم با این چالش مواجه نیستند. لذا چالش های کشاورزی ارگانیک به مراتب موضوعات تخصصی تر و علمی تری نسبت به کشاورزی مرسوم را شامل میشوند.

کشاورزی ارگانیک به جای تجزیه و تحلیل با اصول تطبیقی بیشتر به دنبال سازوکارهای اساسی و تحقق اصول پایداری است. شاید انتظار عمومی این باشد که چالش های کشاورزی ارگانیک پس از گذشت مدت طولانی مرتفع شده باشد، اما گستردگی موضوعات و تخصصی بودن آنها حل برخی از آنها را دشوار می سازد. با اینحال شناسایی نقاط قوت و ضعف سیستم های ارگانیک و آموزش صحیح اصول ارگانیک میتواند راهگشای کشاورزان متداول برای پذیرش فعالیت های ارگانیک باشد.

چالش های کشاورزی ارگانیک بخشی از تولید محصولات ارگانیک است. اما برخی از چالش ها و نگرانی ها بر تولید محصول ارگانیک تاثیر زیادی میگذارند. محدودیت های زراعی از جمله علفهای هرز و سلامت حیوانات و باروری خاک همواره از چالش های کشاورزی ارگانیک به شمار میروند. ناکافی بودن ساختارهای نظارتی و بازاریابی، تولید کننده و مصرف کننده محصول ارگانیک را به طور یکسان متزلزل میکند.

حفظ تعهد به اصول کشاورزی ارگانیک نیز یکی از چالش های کشاورزی ارگانیک محسوب میشود. پس از حدود یک قرن توسعه مفاهیم و قوانین کشاورزی ارگانیک، اکنون این سیستم تولید با وعده های تجاری و اجتماعی و محیط زیستی به فعالیت خود ادامه میدهد. اما باید بخاطر داشت که میلیاردها دلار بازار و میلیونها هکتار مزرعه همه صرف این موضوع شده اند که با در نظر گرفتن اصول زیست محیطی و کمترین فشار بر طبیعت کالاهایی ایمن تر و سالم تری را برای انسان تولید نمایند.

اشتراک گذاری

برای اطمینان از این که کشاورزی ارگانیک پاسخگوی مسئله پایداری در محیط زیست است، بهتر است شرایط کشاورزی ارگانیک با عوامل منطقه ای و اجتماعی و جغرافیایی و اقلیمی مطابقت داده شود. شکل فعلی اجرای کشاورزی ارگانیک در اروپا لزوماً مناسب ترین روش برای دیگر کشورها نیست. برای هر مکانی که در کشاورزی مورد استفاده قرار میگیرد، اصول کشاورزی ارگانیک راهنمای تطبیق فعالیت های ارگانیک به شمار میروند. به عنوان مثال مکان هایی وجود دارند که برخی محصولات را نمیتوان با استفاده از دامنه فعلی کاربرد روش های ارگانیک به طور پایدار و اقتصادی تولید نمود. لازم است همانطور که در مورد عملکرد زیست محیطی و اجتماعی و اقتصادی ارگانیک بودن کشاورزی تصمیم گیری میشود، تصمیماتی نیز در مورد چشم انداز و محدودیت های کشاورزی ارگانیک و الزامات عمومی آن صورت پذیرد.

سیستم هایی با ورودی کم در نقاط دور افتاده با محیط های حاشیه ای مانند چراگاه مراتع نیز جهت اجرای اقدامات ارگانیک مناسب هستند. اقدامات مشابه با آنچه که در اروپا صورت میگیرد، میتواند در توسعه کشاورزی ارگانیک موثر باشد اما اتخاذ تصمیمات باید به صورت محلی و منطقه ای انجام شود. به طور مثال شرایط کشاورزی در استرالیا به دلیل بارش های غیر قابل اعتماد و پراکنده و نوع خاک بسیار متفاوت از شرایط کشاورزی در اروپا می باشد. تولید محصولات ارگانیک نیازمند آزمایشات متعدد در زمینه های مختلف است زیرا شرایط محیطی در همه قسمت های یک منطقه نیز یکسان نیست. لذا مسئله پایداری باید با توجه به نوع مزرعه و تولیدات آن و سایر شرایط موثر بر تولید محصول مورد بررسی دقیق قرار گیرد.

در بسیاری از کشورها، اجرای کشاورزی ارگانیک بر روند کشت و کار و تولید و عرضه مواد غذایی اثر گذار بوده است. ایجاد بازارچه های عرضه مسقیم محصولات به مصرف کننده نهایی از جمله تغییرات مهم در این زمینه محسوب میشود. انجام چنین استراتژی هایی در کشاورزی پایدار بستگی زیادی به شرایط محلی و اجتماعی و زراعی دارد. چنین اقداماتی منجر به ایجاد شرکت های سودآوری پیرامون موضوعات پایداری کشاورزی و پایداری محیط زیست در سراسر جهان شده است که تضمین کننده اجرای صحیح و کامل قواعد کشاورزی پایدار خواهند بود.

کشاورزی ارگانیک تنها بخش کوچکی از دنیای کشاورزی را به خود اختصاص داده است و بخش کوچکی از سیستم جهانی اقتصادی و اجتماعی و ارزش های فرهنگی را شامل میشود. در نتیجه در حال حاضر ظرفیت کشاورزی ارگانیک برای تأثیرگذاری به عنوان یک تجارت بین المللی و اتخاذ تصمیمات در زمینه سیاست های زراعی بسیار محدود است. با توجه به موفقیت های ارگانیک، علیرغم رشد چشمگیری که از دهه 1990 تا کنون داشته است، کشاورزی ارگانیک تنها درصد کمی از تولیدات تجاری کشاورزی در دنیا را تشکیل میدهد.

اشتراک گذاری

 استفاده از محتوای سایت با ذکر منبع و لینک فعال به سایت بلامانع است

راه های ارتباطی
محل تبلیغات شما

محل تبلیغات شما