انگیزه

در دهه 1980 رشد کشاورزی ارگانیک فراتر از کشورهای صنعتی اروپای غربی و آمریکای شمالی، در بخشهایی از اقیانوسیه و آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی و همچنین آسیا و آفریقا رخ داد. سیستم کشاورزی در بسیاری از این مناطق کشاورزی بومی بود که می توانست به راحتی با کشاورزی ارگانیک سازگار و منطبق شود. درآمد حاصل از صادرات محصولات ارگانیک قابل توجه بود و اشتغال ایجاد شده بواسطه اقدامات ارگانیک منجر به حمایت بیشتر دولت ها و سازمان های کمک رسان به کشاورزی ارگانیک و جهانی شدن کشاورزی ارگانیک گردید. مستقل از اجرای کشاورزی صنعتی و کشاورزی ارگانیک در برخی مناطق به صورت بومی نوعی کشاورزی رایج اجرا میشود که به مفاهیم کشاورزی ارگانیک نزدیک بوده و به خودی خود ارزشمند است. در مناطقی که گزینه های پیش روی کشاورزان به دلیل بزرگتر شدن بازار فروش در حال تغییر باشد، ترکیبی از روشهای کشاورزی رایج و کشاورزی ارگانیک میتواند جایگزین مناسبی تلقی شود. برخی از انگیزه ها و محدودیت های کشاورزانی که از سیستم کشاورزی ارگانیک در کشورهای کمتر توسعه یافته استفاده میکنند به تفکیک ارائه شده است:

 

انگیزه ها:

رهایی از انقلاب سبز به دلیل عدم دسترسی یا هزینه بالای تکنولوژی های آن

ارزش قائل شدن سیستم کشاورزی ارگانیک برای کشاورزی بومی و محلی

تاثیر مثبت جنبش های زیست محیطی و توسعه بر کشت و کار محصولات مختلف کشاورزی

ایجاد فرصت برای ورود بهتر به بازار

 

محدودیت ها:

کمبود دانش در مورد کشاورزی ارگانیک

عدم حمایت اقتصادی و سیاسی گسترده و قابل قبول از کشاورزی ارگانیک

فشارهای اجتماعی

هزینه بالای صدور گواهینامه ارگانیک

سطح سواد پائین در مناطق روستایی

عدم آزاد سازی تجارت در برخی کشورها و جلوگیری از توسعه صادرات ارگانیک

 

اصول و شیوه اجرای سیستم کشاورزی مرسوم در آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی در جهت توسعه علم کشاورزی در طول سالها به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است. کشاورزی ارگانیک با تاکید بر توانایی فرآیندهای بیولوژیکی و زیست محیطی در جهت استفاده از منابع موجود و ایجاد تجارت محلی محصولات ارگانیک با در نظر گرفتن تبعات اجتماعی و اقتصادی آن در حال گسترش است. افزایش سطح زیر کشت و تعداد زمین های گواهی شده ارگانیک در آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی منجر به افزایش صادرات محصولات ارگانیک از این مناطق شده است. با این حال، محدودیت های اجتماعی و اقتصادی مانند فقر و مالکیت زمین های کشاورزی همواره فرآیند پذیرش و تطبیق کشاورزی رایج با کشاورزی ارگانیک را با مشکل مواجه ساخته است.

گسترش کشاورزی ارگانیک در سایر کشورها نیز به سرعت در حال وقوع است به طور مثال آرژانتین در سال 2004 دارای 3 میلیون هکتار زمین کشاورزی با تولید ارگانیک بوده که 74% این سطح زیر کشت مربوط به 5% کشاورزان آرژانتین بود. کشور آرژانتین با تنوع در محصولات کشاورزی اصلاح شده ژنتیکی بعد از ایالات متحده آمریکا دارای دومین سطح زیر کشت این محصولات در جهان است. مکزیک نیز مانند آرژانتین اکثر محصولات ارگانیک خود مانند کاکائو و قند و قهوه را صادر میکند، اما 70% محصولات ارگانیک صادر شده از این کشور شامل قهوه است.

از دهه 1980 جنبش ارگانیک آرژانتین با انجام فرایندهای صدور گواهینامه ارگانیک به صورت رسمی توانست ارتباطات موثری جهت صادرات و حمایت و پشتیبانی دولت دریافت نماید. تجارت محصولات ارگانیک در دهه های 1980 و 1990 با کمک برخی از دولت ها و ایجاد بستر مناسب برای دسترسی آسان به بازار ایالات متحده آمریکا گسترش یافت. با این حال تولیدکنندگان ارگانیک در مکزیک هنوز در بخش صدور گواهینامه ارگانیک برای صادرات محصولات ارگانیک خود به دیگر کشورها متکی هستند و از فقدان حمایت دولت برای توسعه بازار و وابستگی به شرکت های خارجی برای بازاریابی محصولات ارگانیک رنج میبرند. این مشکلات جهانی شدن کشاورزی ارگانیک در مکزیک را دچار مشکلات متعددی نموده است.

توقف پرداخت یارانه برای تامین مواد معدنی معمول در کوبا در سال 1990 باعث ایجاد تحول عظیمی در بازار کشاورزی این کشور شد. این مسئله باعث اجبار کشاورزان جهت یافتن منابع جدید مواد خام و ساخت بازارهای جایگزین گردید. با اینحال کوبا برنامه های متعددی را برای ترویج کشاورزی ارگانیک از جمله بهره برداری از عوامل کنترل بیولوژیکی و تولید کود کمپوست و بازسازی مزارع و انجام آموزش و صدور گواهینامه ارگانیک در دستور کار قرار داد. اما کوبا هیچگاه به طور کامل از کشاورزی متداول و رایج و تمرکز بر صادرات محصولات آنها فاصله نگرفت. شاید بتوان گفت کوبا محصولات فعلی را قربانی جهانی شدن کشاورزی ارگانیک نکرده است.

در آسیا نیز سیستم های کشاورزی ارگانیک توسعه یافتند. از چند قرن پیش در هندوستان اصول و شیوه کشاورزی ارگانیک با جزئیات فراوان تدوین شده است که این دانش بومی هنوز در بخش هایی از هند مورد استفاده قرار میگیرد. نزدیکی این علم کهن کشاورزی به مفاهیم فعلی کشاورزی ارگانیک این قابلیت را ایجاد نموده است تا سیستم کشت کشاورزان بومی به کشاورزی ارگانیک به راحتی قابل تبدیل باشد. دو جنبه بسیار ارزشمند کشاورزی که از دیرباز توسط جنبش ارگانیک نادیده گرفته شده است شامل آکواکالچر – aquaculture – و ماریکالچر – mariculture – با هدف پرورش حیوانات آبزی و کشت گیاهان آبزی برای تولید مواد غذایی است. با این حال در آسیا برخی از کشاورزان اکولوژیک دارای دانش گسترده ای در مورد این موضوعات هستند که میتوانند به راحتی با روش های کشاورزی ارگانیک مطابقت داشته باشد. در دهه 1980 چین دچار تحولات بزرگی در زمینه تحقیق و تولید محصولات ارگانیک شد. تا سال 1990 چین با محصول چای توسط یک آژانس خارجی وارد بازار بین المللی ارگانیک شده بود. در سال 1994 مرکز توسعه مواد غذایی ارگانیک در چین تأسیس شد و توانست طی یکسال مجموعه ای از استانداردهای ارگانیک را به صورت ملی منتشر نماید. توسعه کشاورزی ارگانیک در بیشتر کشورها از پائین به بالا بوده است بدین مفهوم که ابتدا کشاورزان پیشرو اقدام به اجرای قوانین و اصول کشاورزی ارگانیک نمودند و این موضوع بعدها توسط دولت ها حمایت شده است.

بسیاری از مناطق آفریقا هنوز دارای فقر شدید و شرایط بسیار سختی برای تولید محصولات کشاورزی هستند. با این وجود، کشاورزی ارگانیک در چند کشور آفریقایی به تصویب رسیده است. در کنیا موسسه کشاورزی ارگانیک در سال 1987 تاسیس شد. این موسسه توانست بدون هیچ حمایت دولتی اطلاعات مربوط به روش های کشاورزی ارگانیک را به کشاورزان علاقمند منتقل کند. کنیا اکنون دارای بیشترین تعداد عضو IFOAM در بین کشورهای آفریقایی است. کشورهای دیگر قاره آفریقا مانند سنگال و بورکینافاسو نیز چنین سازمان های غیردولتی را تاسیس کردند. این سازمانها استانداردهای صدور گواهینامه ارگانیک به صورت محلی را جهت کاهش هزینه صدور گواهینامه ارگانیک خارجی و آموزش در زمینه فراوری و برچسب گذاری و بسته بندی و ذخیره محصولات ارگانیک و همچنین ایجاد بازارهای محلی فروش محصولات ارگانیک را پایه گذاری کرده اند.

سطح زیر کشت محصولات ارگانیک و در نتیجه جهانی شدن کشاورزی ارگانیک از آغاز این سیستم کشاورزی همواره روند صعودی داشته است. هم اکنون استرالیا بیش از 10 میلیون هکتار و آرژانتین بیش از 3 میلیون هکتار زمین کشاورزی ارگانیک را در جهان دارند. بخش بزرگی از زمین های ارگانیک این کشورها برای کشت گسترده با ورودی کم و در مزارع شخصی واقع شده است. سطح بالایی از پذیرش کشاورزی ارگانیک توسط تولید کنندگان گاو شیری در این کشورها نشان میدهد که تولید شیر ارگانیک از نظر فنی به آسانی قابل اجرا و پیاده سازی است. هم اکنون استرالیا و آرژانتین دارای بازارهای صادراتی بسیار خوبی برای محصولات ارگانیک هستند. بنابراین دور از ذهن است که اختلاف در وسعت و دسترسی به بازار را جزء عوامل مهم برای تولید محصولات ارگانیک قرار دهیم.

اشتراک گذاری

 استفاده از محتوای سایت با ذکر منبع و لینک فعال به سایت بلامانع است

راه های ارتباطی
محل تبلیغات شما

محل تبلیغات شما