استاندارد

اصطلاح ارگانیک در رابطه با کشاورزی اولین بار توسط نورسبورن در سال 1940 مورد استفاده قرار گرفت. وی در کتابی با عنوان “چشم انداز سرزمین” برای تعریف کشاورزی ارگانیک اینطور نوشت: “مزرعه به خودی خود باید دارای تمامیت بیولوژیکی بوده و یک موجود زنده در نظر گرفته شود و باید واحدی باشد که درون آن زندگی ارگانیک متعادلی وجود دارد”. واضح است که نورسبورن اشاره ای به ورودی های آلی مانند کمپوست نداشته، بلکه مدیریت یک مزرعه را به عنوان مفهوم مدیریت سیستم یکپارچه مد نظر داشته است.

کاربرد ارگانیک در رابطه با تولید محصولات کشاورزی و مواد غذایی به طور قانونی در برخی از کشورها دچار محدودیت هایی است و برخی از سازمان های صدور گواهینامه های ارگانیک در رعایت قواعد و اصول جهت صدور این گواهی ها دقیق تر از دیگران عمل میکنند. بسیاری از کشاورزان در کشورهای کمتر توسعه یافته ممکن است به طور پیش فرض و معمول بر اساس روش های سنتی تولید خود، کشاورزی ارگانیک را اداره کنند. با این حال، ارائه یک تعریف کلی از کشاورزی ارگانیک به منظور نشان دادن خلاصه آنچه که سیستم های تولید برای رسیدن به آن نیازمند طراحی مجدد هستند، میتواند مفید باشد.

کشاورزی ارگانیک یک سیستم مدیریت تولید جامع است که سلامت کشاورزی و اکوسیستم از جمله تنوع زیستی و چرخه ها و فعالیت های بیولوژیکی را گسترش میدهد. تأکید کشاورزی ارگانیک بر مدیریت مزرعه با اولویت استفاده از ورودی های داخلی مزرعه بر اساس شرایط منطقه ای و نیاز به سیستم های سازگار با محیط زیست است که این کار با استفاده از انواع مختلف روش های زراعی و بیولوژیکی و مکانیکی به جای استفاده از مواد مصنوعی برای انجام هر گونه اقدام خاص در داخل سیستم صورت میگیرد.

امروزه اصطلاح کشاورزی ارگانیک گسترش زیادی یافته تا زنجیره تامین آلی و بیودینامیکی از آغاز تا انتها و همچنین جنبه های فرهنگی و اجتماعی آن را علاوه بر جنبه های تولیدی در مزرعه شامل شود. در نظر گرفتن نقش اجتماعی و سیاسی برای کشاورزی ارگانیک نشان میدهد که این موضوع بسیار گسترده تر از یک صنعت است.

استانداردهای ارگانیک ثابت نیستند و تجدید نظر در استانداردهای صدور گواهینامه ارگانیک هر چند سال یک بار اتفاق می افتد. مراجع صدور گواهینامه ارگانیک دارای کمیته هایی جهت بررسی مجوز هستند که موارد جدید از جمله ورودی های مجاز یا تکنیک های تولید و فراوری جدید مجاز برای استفاده را اعلام میکند.

کشاورزی متعارف اشاره به روش های استاندارد و رو به رشد کشاورزی است که اکثراً مورد تحقیق و آزمایش قرار گرفته و توسط کشاورزان و تولید کنندگان در سراسر جهان انجام میشوند. در کشاورزی متعارف جز مواردی که در قانون منعی وجود داشته باشد، هیچ محدودیتی در مدیریت نیست. کاربرد کلمه ارگانیک از دهه 1960 به بعد فراگیر شد. لازم به یادآوری است که، کشاورزی متعارف برخی استراتژی های مدیریت تنوع زیستی در کشاورزی ارگانیک را نیز پوشش میدهد. برای مثال، در کشاورزی متعارف برای رشد یک گیاه دانه ای ممکن است از کود معدنی و یا کود سبز جهت مدیریت مزرعه استفاده شود.

اشتراک گذاری

 استفاده از محتوای سایت با ذکر منبع و لینک فعال به سایت بلامانع است

راه های ارتباطی
محل تبلیغات شما

محل تبلیغات شما